دارد از هر قدمی صد قدمی می باردهرقدم دیده ببیندهزاران عجب اندر عجبی راقدمی پشت قدمنفسی درپی امداد نفسدارد این بار نفس راه نفس می بنددنفس رفته زسینه،توکجائی؟کجائی....؟ آه......کاش قدم در قدمم باقدمت هم قدمِ آخر این راه شودکهنه قدم دار شب جاده عشق،کجائی....؟کجائی.....؟ چشم دل باز کن وباز ببین آیه آیه می رود تاسوره ای می رود تا وحی را درشهر دگر نازل کند می رود پنهان خود پیدا کند می رود تا انتها تا ابتدا می رود تا باز معنا بگیرد رنج فرهاد وتب لیلا بگیرد می رود تافهم عشق واین عشق،عشق حسین است همانی که کشانده است مرا،کرببلایشهمانی که تفاوت نشناسدچه خوبش....چه بدش را... و""این ره،ره عشق است،نه باز

امشب به دل سَر می زنم،جامی زکوثر می زنم حرفی زمنبر می زنم،من دم زحیدر می زنم ناخوانده گویم ازجنون،از رازهای کاف ونون از"نون"و از "مایسطورون"،بر قلب دفتر می زنم ای حضرت عشق آفرین،زیبا نگار مه جبین مولا امیرالمؤمنین،با ذکر تو پَر می زنم مولا ببین دیوانه را،دیوانه مستانه را دَرباز کن میخانه را،تاصبح هی دَر می زنم بنگر شبِ مستانِ مست،باران بزن بر جانِ مست در ساحل چشمانِ مست،باشوق لنگر می زنم هردَم دَم از او می زنم،چون شمع سوسو می زنم فریاد هوهو می زنم،تا صبح محشر می زنم گویند گمراهی شدم،دلبسته شاهی شدم من حیدرالهی شدم،پس یاعلی،سر می زنم بُگذار تکفیرم کنند،با عشق،درگیرم کنند دربند وزنجیرم کن

. آن طرف تر دو سه تا کوچه،دری سوخته است خانه از حادثه ی بی خبری سوخته است درهجوم آن شب تیره تر از هر شب سرد مادری،پشت دری،بال وپری سوخته است درمیان آتش افتاده است،قرآن علی(ع) چه بگویم،آیه های کوثری سوخته است بین دیوار ودر و آتش و دود وگُل یاس غنچه ای بهر دفاع شد سِپری سوخته است به یقینم پس از آن واقعه کوچه هنوز پسری بُهت زده،چشم تری سوخته است وبه آتش نگه دخترکی بسته شده شاید از آتش در،موی سری سوخته است آسمان قدری ببار بر سحر تشنه لبی گوئیا در پی این شب سحری سوخته است ودراین بین سکوتی که دلی سخت شکست مردی از غسل شبِ همسفری سوخته است ""این بیت توسط دوست عزیزم حاج صادق طیرانی در وصف ای